Politik Dan Ekonomi Malaysia Yang Bercelaru

Sejak merdeka pada tahun 1957, pasca PRU13 merupakan fasa yang sangat bercelaru dalam politik Malaysia. Kecelaruan politik ini telah diburukkan lagi dengan keadaan ekonomi Malaysia yang berada dalam prestasi yang tidak memberangsangkan ekoran daripada kejatuhan nilai ringgit dan kejatuhan harga minyak dunia. Rakyat marhaen tentunya tidak mempunyai pilihan selain daripada terpaksa menanggung kesempitan hidup akibat daripada kecelaruan politik dan kelembapan ekonomi yang sedang dihadapi oleh negara. Harus diingat juga bahawa rakyat marhaen turut terpaksa menanggung kegusaran dan ancaman keselamatan kesan berantai ekoran daripada politik dan ekonomi yang tidak stabil seperti peningkatan kadar jenayah, isu perkauman, masalah sosial dan lain-lain lagi.

Kecelaruan politik Malaysia ekoran daripada masalah dalaman yang dihadapi oleh parti pemerintah mahupun parti pembangkang sehingga kini kedua-duanya masih belum menunjukkan tanda-tanda ianya akan berakhir dalam masa yang terdekat. Malahan, masalah yang dihadapi oleh kedua-duanya nampaknya menjadi semakin tenat dan bertambah rumit. Jika masalah dalaman yang dihadapi oleh pembangkan membawa kepada berkuburnya Pakatan Rakyat serta berpecahnya parti PAS ekoran daripada penubuhan Parti Amanah Negara oleh bekas tokoh-tokoh penting dalam PAS. Barisan Nasional khususnya UMNO juga tidak dapat mengelak daripada menghadapi perpecahan ekoran daripada beberapa pimpinan tertinggi dan bekas-bekas veteran UMNO yang bukan sahaja tidak lagi menyokong Dato’ Najib selaku Presiden UMNO malah turut menyerang pentadbiran beliau.

Kecelaruan politik  Malaysia dapat juga dilihat daripada situasi politik yang sedang dihadapi oleh kerajaan negeri yang paling kaya dan paling penting di Malaysia iaitu Kerajaan Negeri Selangor yang kini diterajui oleh Azmin Ali selaku Menteri Besar. Selepas PAS memutuskan hubungan dengan DAP serta tidak lagi menyertai Pakatan Harapan, Kerajaan Negeri Selangor yang dibentuk daripada kerjasama politik di antara PKR (14 Kerusi - 1),  DAP (15 Kerusi) dan PAS (15 Kerusi - 2) kini berada dalam keadaan yang tidak menentu. Ini kerana, walaupun DAP dan PAS menjadi seteru politik namun kedua-duanya masih sama-sama berada dalam exco yang diketuai oleh Azmin Ali. Situasi ini sebenarnya menyebabkan Azmin Ali berada dalam keadaan yang sangat sukar untuk mempertahankan kedudukannya sebagai Menteri Besar Selangor. Apatah lagi, beliau dapat menjadi Menteri Besar bukan atas kehendak PKR dan DAP, tetapi atas pendirian PAS yang tidak bersungguh-sungguh secara konsisten menyokong Datuk Seri Datin Dr Wan Azizah sebagai Menteri Besar Selangor bagi menggantikan Tan Sri Khalid Ibrahim.

Di peringkat pimpinan pusat, PKR mempunyai hubungan dan kerjasama politik yang sangat baik dengan DAP berbanding dengan PAS. Namun di Selangor, PAS masih mempunyai kerjasama politik dengan PKR kerana Azmin Ali yang mempertahankannya. Azmin Ali memerlukan sokongan PAS untuk mempertahankan Kerajaan Negeri yang kini diterajuinya. Pimpinan PKR dan DAP sebenarnya tidak dapat membuat banyak perkara untuk menekan Azmin Ali agar memutuskan hubungan dengan PAS kerana bimbang ianya boleh menyebabkan berlakunya percaturan lain yang boleh menyebabkan Kerajaan Pakatan di Selangor jatuh kepada Kerajaan Barisan Nasional. Ditambah pula, PKR sebenarnya masih banyak bergantung dengan undi penyokong-penyokong PAS di kawasan Parlimen dan DUN yang mereka tandingi, termasuklah di Parlimen Gombak dan DUN Bukit Antarabangsa yang telah dimenangi oleh Azmin Ali sendiri.

Dari segi prestasi ekonomi Malaysia ketika ini, kejatuhan harga minyak dunia ternyata memberikan kesan negatif kepada pengurusan kewangan negara. Ini kerana hasil yang berkaitan dengan petroleum merupakan antara sumber terpenting dalam pendapatan negara. Oleh itu, apabila harga minyak dunia terus berada dalam keadaan yang tidak stabil, maka ianya akan menyebabkan kantung kewangan negara akan menjadi tipis untuk menampung perbelanjaan pengurusan dan pembangunan yang semakin meningkat. Kejatuhan nilai ringgit dikala negara sedang menanggung kesan negatif akibat daripada kejatuhan harga minyak dunia ternyata telah menambahkan lagi beban kewangan negara. Negara bukan sahaja terpaksa menanggung kerugian akibat daripada penurunan hasil eksport komoditi utama negara seperti getah dan kelapa sawit tetapi juga turut menyebabkan kos import menjadi semakin mahal. Perkara ini sudah pasti akan menyebabkan industri-industri yang bergantung kepada bekalan import akan menanggung peningkatan kos pengeluaran/operasi.  Situasi ini tentunya secara tidak langsung memberikan impak yang tidak sihat kepada ekonomi negara.

Oleh itu, rakyat marhaen secara keseluruhannya tentu sekali ingin agar Malaysia dapat keluar daripada belenggu politik dan ekonomi yang tidak stabil seperti yang sedang dihadapi ketika ini, supaya Malaysia menjadi sebuah negara yang makmur dan harmoni serta dapat memberikan kesejahteraan hidup kepada rakyatnya. Ingin menikmati kesejahteraan hidup merupakan fitrah bagi semua manusia tidak kira latarbelakang bangsa mahupun agama. Namun persoalan utama dalam kontek Malaysia ialah mampukah Pakatan Harapan merealisasikan impian tersebut ? Berdasarkan petunjuk prestasi pentadbiran mereka di beberapa buah negeri yang pernah dan sedang mereka tadbir, ternyata Pakatan Harapan hakikatnya lebih kurang sama sahaja dengan Kerajaan Barisan Nasional. Bezanya Pakatan Harapan masih ‘kurang dosanya’ berbanding dengan Kerajaan Barisan Nasional kerana mereka masih belum diberikan peluang untuk mentadbir kerajaan Pusat.

Ini adalah hakikat yang tidak boleh dinafikan kerana jika diperhalusi nescaya akan didapati bahawa punca utama yang menyebabkan kecelaruan politik dan ekonomi yang sedang melanda Malaysia ketika ini adalah berpunca daripada sistem demokrasi-kapitalism yang digunakan untuk mengurus dan mentadbir Malaysia. Maka, jika sekalipun para pemimpin Pakatan Harapan mempunyai niat yang murni untuk menjadikan Malaysia menjadi sebuah negara yang makmur dan harmoni nescaya mereka tidak akan dapat menangani kerosakan secara sistematik yang dihasilkan oleh sistem demokrasi-kapitalism.

Penyelesaian yang paling ideal dan telah terbukti keberhasilannya dalam memberikan kehidupan yang sejahtera kepada seluruh manusia ialah mentadbir dan menguruskan negara dengan sistem Khilafah.

Anda Mungkin Juga Meminati :

1. Perubahan Hakiki Perlu Dilakukan Jika Inginkan Kehidupan Yang Lebih Baik
2. Sistem Ekonomi Islam Mewujudkan Kehidupan Yang Sejahtera
3. Masa Depan Pakatan Rakyat Dalam Politik Malaysia

Perjuangan Menukar Kerajaan Vs Perjuangan Menukar Sistem Pemerintahan

Perjuangan menegakkan semula Daulah Khilafah di negara-negara umat Islam merupakan satu perjuangan untuk mengubah sistem pemerintahan yang sedia ada kepada sistem pemerintahan Islam. Sejak Daulah Khilafah yang diasaskan oleh Rasulullah SAW diruntuhkan oleh Mustafa Kamel Ataturk di Turki dengan bantuan daripada kufar barat pada 1924, tiada satu pun negara-negara umat Islam diseluruh dunia yang ditadbir berasaskan sistem pemerintahan Islam. Perjuangan untuk mengubah sistem pemerintahan yang sedia ada tentunya jauh lebih sukar dan mencabar berbanding dengan perjuangan untuk memperbaiki atau mengambil alih teraju pemerintahan yang sedia ada.

Untuk menanamkan keyakinan umat/rakyat kearah perubahan kerajaan yang sedia ada kepada kerajaan baharu tanpa perlu mengubah sistem pemerintahan seperti yang sedang dilakukan oleh parti-parti pembangkang di Malaysia, sudah cukup sukar dan mencabar. Tentunya untuk meyakinkan dan seterusnya membimbing umat/rakyat kearah perubahan sistem pemerintahan sudah pasti jauh lebih sukar dan mencabar.

Bagi parti-parti pembangkang di Malaysia, nampak dengan jelas mereka berusaha dengan bersungguh-sungguh untuk memberikan keyakinan kepada rakyat Malaysia bahawa mereka mampu dan mempunyai keupayaan untuk mentadbir Malaysia dengan lebih baik berbanding dengan kerajaan Barisan Nasional. Ini dapat dilihat daripada aktiviti-aktiviti politik yang dijalankan oleh mereka. Mereka akan memberikan respond dan penyelesaian daripada perspektif mereka terhadap apa jua isu yang melibatkan negara Malaysia. Walaupun liputan mereka daripada media arus perdana sangat terbatas berbanding dengan pihak kerajaan, namun mereka mempunyai cara yang tersendiri untuk menyalurkan maklumat dengan berkesan kepada keseluruhan rakyat Malaysia sehingga dapat membentuk public opinion yang mampu memberi tekanan kepada pihak parti pemerintah.

Selain itu, parti-parti pembangkang turut mempunyai barisan kepimpinan yang berkaliber serta mempunyai keupayaan yang setanding dengan barisan kepimpinan parti kerajaan yang sedang memerintah. Memiliki ramai barisan kepimpinan yang berkaliber, dihormati serta memiliki kemampuan untuk menguruskan negara merupakan antara perkara asas yang perlu ada bagi mendapatkan keyakinan daripada umat/rakyat. Jika parti-parti pembangkang yang berjuang untuk mengambil alih tampuk pemerintahan telah berjaya melahirkan ramai kepimpinan yang berkaliber seperti yang ada sekarang. Tentunya perjuangan untuk menggantikan sistem pemerintahan harus lebih kehadapan dalam melahirkan barisan kepimpinan yang setanding dengan barisan kepimpinan yang dimiliki oleh parti pemerintah mahupun parti-parti pembangkang.

Walaupun perjuangan untuk mengubah sistem pemerintahan lebih sukar dan mencabar, namun itulah sunnah perjuangan yang telah berjaya ditempuhi oleh Rasulullah SAW dan para sahabat. Berkat bimbingan baginda rasulullah SAW, para sahabat dengan penuh keyakinan tanpa sedikitpun keraguan memberikan dan mengorbankan segala yang dimiliki untuk memenangkan perjuangan Islam yang dibawa oleh rasulullah SAW. Sesungguhnya, liku-liku yang telah ditunjukkan oleh rasulullah SAW dalam perjuangan mendirikan sistem pemerintahan Islam yang pertama di Madinah merupakan panduan yang wajib dicontohi dalam memperjuangkan tertegakknya semula Daulah Khilafah di alaf ini.

Oleh itu, perjuangan mengubah sistem pemerintahan dengan menegakkan semula Daulah Khilafah harus menjadikan Islam sebagai asas perjuangannya, bukan kerana yang lain. Asas inilah yang menjadi tunjang kepada perjuangan menegakkan semula Daulah Khilafah yang melayakkan untuk diberkati dan berikan pertolongan daripada Allah SWT. Menjadikan Islam sebagai asas perjuangan tentunya bukan terletak pada slogan atau seruan semata-mata, tetapi yang paling penting ajaran Islam termanifestasi dalam bagaimana gerakan/parti politik Islam itu berpolitik dan ditadbir. Ini kerana hakikatnya, manusia sangat mudah mengatakan itu dan ini, tetapi tidak semestinya ia melaksanakan apa yang diseru dan diperkatakannya. Maka sebab itu Allah SWT mengingatkan.

"Wahai orang-orang yang beriman, kenapa kamu mengatakan sesuatu yang tidak kamu kerjakan? Amat besar kebencian di sisi Allah bahwa kamu mengatakan apa-apa yang tidak kamu kerjakan." (QS. As-Shaff: 2-3).

Adalah sangat penting kemurnian dan kesucian aktiviti politik serta urustadbir sesebuah gerakan/parti politik Islam dijaga dan dipertahankan agar sentiasa selari dengan ajaran Islam. Tidak boleh sama sekali ianya dicemari atau dikotori dengan aktiviti-aktiviti atau urustadbir yang tidak selari dengan ajaran Islam. Daripada setiap aktiviti politik yang dijalankan, sehingga bagaimana struktur pentadbirannya dibentuk, bagaimana permasalahan dalam parti diselesaikan, semuanya mesti selari dengan tuntutan ajaran Islam. Walaupun sesebuah gerakan/parti politik Islam pada mula bergerak sebagai sebuah kutlah yang kecil dan digerakkan oleh orang-orang yang tidak dikenali, namun dengan menjadikan Islam sebagai panduan dalam aktiviti politik dan urustadbirnya, nescaya ianya akan dapat berkembang dengan subur serta dapat memberikan keyakinan kepada umat/rakyat untuk memberikan sokongan terhadap apa yang diperjuangkannya.

Sebaliknya jika aktiviti politik dan urustadbir gerakan/parti politik Islam dicemari dengan perkara-perkara yang tidak selari dengan ajaran Islam. Nescaya bukan sahaja tidak akan dapat berkembang dengan subur serta mendapat sokongan daripada umat/masyarakat, malahan ianya akan turut meletakkan anggota/ahlinya berada dalam ‘kekeliruan’ sehingga tidak tahu apa yang perlu dilakukan. Oleh itu, setiap umat Islam yang telah memahami akan kewajipan berjuang bersama-sama gerakan Islam haruslah berusaha bersungguh-sungguh menjaga dan mempertahankan gerakan/parti politik yang disertainya agar sentiasa menjalankan aktiviti politik dan ditadbir berasaskan tuntutan ajaran Islam.

Anda Mungkin Juga Meminati :

1. KPI Gerakan/Parti Politik Islam
2. Teras Perjuangan Gerakan Islam
3. Isu Perkauman Di Malaysia

Isu Perkauman Di Malaysia

Perpaduan kaum merupakan salah satu elemen utama dalam pembentukan negara bangsa Malaysia yang ada pada hari ini.  Pelbagai dasar dan undang-undang telah dirangka oleh British bagi membentuk perpaduan kaum sebelum Tanah Melayu (kini di Malaysia) diberikan kemerdekaan. Bahkan British turut menekankan bahawa tampuk pemerintahan Tanah Melayu akan diserahkan kepada mana-mana parti politik yang dapat membentuk dan mengekalkan perpaduan kaum selepas British keluar dari Tanah Melayu.  Komitmen British untuk membentuk perpaduan kaum sebelum kemerdekaan diberikan kepada Tanah Melayu adalah disebabkan oleh British mempunyai banyak kepentingan ekonomi di Tanah Melayu. Walaupun sebenarnya jurang perkauman yang wujud di Tanah Melayu ketika itu adalah kesan daripada dasar Pecah Dan Perintah yang dilaksanakan oleh British sendiri.

Melalui dasar Pecah dan Perintah (Pengasingan penempatan mengikut kegiatan ekonomi) British dengan mudah dapat mengawal orang melayu, cina dan india agar sentiasa patuh atau tidak menentang penjajah British. Ternyata dasar tersebut telah berkesan mengekalkan penjajahan British di Tanah Melayu selama lebih daripada 100 tahun. Namun setelah tamat perang dunia ke-2, sentimen anti penjajahan semakin memuncak di seluruh dunia, negara-negara yang dijajah oleh kuasa-kuasa Barat masing-masing inginkan kemerdekaan, termasuklah Tanah Melayu.

Bagi tujuan menyiapkan Tanah Melayu menjadi sebuah negara yang merdeka sesuai dengan kehendak dan kepentingan British, maka British perlu membentuk satu rupa bangsa yang baharu bagi Tanah Melayu. Asas kepada rupa bangsa yang baru ini ialah kaum cina dan india mesti menjadi sebahagian daripada penduduk Tanah Melayu. Ini kerana ketika itu, kaum cina dan india bukan sahaja merupakan tenaga kerja yang menjadi tulang belakang kepada sektor-sektor ekonomi yang dimiliki oleh British, tetapi turut menjadi penggerak kepada ekonomi Tanah Melayu. Walaupun perancangan asal British untuk membentuk rupa bangsa yang baharu bagi Tanah Melayu yang dikenali sebagai bangsa Malayan Union gagal ekoran daripada penentangan yang hebat daripada orang melayu, namun British tetap berusaha agar kaum cina dan india dapat menjadi sebahagian daripada penduduk Tanah Melayu.

Maka, bermulalah siri rundingan demi rundingan yang dikendalikan British diantara orang melayu dengan golongan imigran (orang cina dan india) bagi mencari titik persetujuan yang dapat diterima oleh semua pihak. Mencari titik persetujuan inilah yang dikenali sebagai Kontrak Sosial  yang menjadi asas atau kerangka kepada rundingan di antara orang melayu dengan golongan imigran. Bagi golongan imigran ketika itu, perkara yang menjadi keutamaan mereka ialah kewarganegaraan, manakala orang melayu pula, keutamaan mereka ialah pembelaan dan hak keistimewaan dari segi pendidikan, ekonomi, jawatan dalam kerajaan dan pemilikan tanah.

Kontrak sosial yang dilakukan oleh generasi terdahulu, tentunya sangat dipengaruhi oleh tuntutan dan keperluan yang lebih utama ketika itu. Namun, generasi muda yang tidak mempunyai keutamaan seperti generasi terdahulu serta lahir dan membesar dalam dunia yang semakin terbuka tentunya sangat sukar untuk memahami dan menerima kontrak sosial yang telah dilakukan oleh generasi terdahulu. Maka sebab itu, generasi muda kaum cina dan india pada hari ini sering kali mempersoalkan dan mempertikaikan dasar atau undang-undang yang menurut mereka tidak adil kepada semua. Manakala orang melayu pula, yang sudah biasa membesar dengan pelbagai keistimewaan dan bantuan sering kali hilang akal untuk menjelaskan dengan bernas apabila keistimewaan yang mereka miliki dipersoalkan. Dalam pada itu, walaupun orang melayu memiliki pelbagai keistimewaan dan sering mendapat pelbagai bantuan daripada pihak kerajaan, namun tetap sahaja kekayaan ekonomi negara masih dikuasai oleh kaum cina khususnya. Diskriminasi pekerjaan terhadap orang melayu dalam sektor-sektor swasta yang dimiliki oleh kaum cina merupakan sesuatu yang diketahui umum.

Melihat kepada realiti ini sebenarnya masalah perkauman akan sentiasa menjadi isu yang akan terus membelenggu rakyat Malaysia. Walaupun pelbagai usaha telah dilakukan oleh pihak kerajaan mahu pun oleh parti-parti politik serta badan-badan NGO yang lain bagi memupuk semangat perpaduan antara kaum di Malaysia, namun apa yang pasti, isu perpaduan kaum di Malaysia ketika ini berada pada tahap yang semakin membimbangkan. Kenapa? (Baca : Politik Malaysia : Kenapa Begitu Dan Begini ?)

Anda Mungkin Juga Meminati:

1. Apakah Perancangan Amerika di Syria selepas Kegagalan Rundingan Geneva II ?
2. Gerakan Harapan Baru (GHB)
3. Konflik Yaman : Apakah Kesudahannya ?

Jemputan ke Muktamar Khilafah 2015 oleh Alaa Abu Saleh (with Malay Subti...

Bersih 4.0 Dan Undi Tidak Percaya

Sangat penting bagi pihak pembangkang khususnya DAP, PKR dan GHB mengambil peluang daripada krisis yang sedang melanda pentadbiran Dato’ Sri Najib untuk mengadakan event besar seperti Himpunan Bersih 4.0. Event sebegini bukan sahaja akan dapat menambahkan sokongan rakyat kepada mereka, tetapi juga akan dapat mengukuhkan lagi kerjasama politik yang sedia terjalin sesama mereka. Selain itu, ianya tentu juga akan dapat mengalihkan tumpuan mereka daripada krisis dalaman yang sedang melanda Pakatan Rakyat kepada isu yang membolehkan mereka untuk saling bekerjasama dan berganding bahu. Dengan kata lain, event seperti Bersih 4.0 sedikit sebanyak akan dapat mengelakkan parti-parti pembangkang daripada disibukkan dengan konflik dalaman yang boleh melemahkan lagi kerjasama politik mereka.

Dalam suasana politik dan ekonomi Malaysia ketika ini, serta isu-isu panas yang melibatkan Dato’ Sri Najib sendiri, hakikatnya adalah benar seperti apa yang telah diperkatakan oleh Tan Sri Muhyiddin Yassin bahawa ‘Kalau esok pilihanraya, BN akan kalah’. Ini kerana kegagalan pentadbiran Dato Sri Najib menguruskan dengan baik banyak isu penting yang wujud di dalam  negara seperti isu 1MDB, kenaikan harga barang, kejatuhan nilai ringgit serta isu-isu yang melibatkan diri beliau sendiri seperti kes Altantuya, kehidupan mewah Datin Sri Rosmah dan juga wang derma bernilai RM2.6 billion yang dimasukkan dalam akaun peribadi beliau semakin menimbulkan kemarahan dan kebencian rakyat terhadap Barisan Nasional. Situasi ini tentunya akan memberikan kelebihan serta peluang yang lebih cerah kepada parti-parti Pembangkang untuk memenangi pilihanraya pada PRU14 akan datang.

Oleh itu, tentunya parti-parti pembangkang inginkan agar kemarahan dan kebencian rakyat Malaysia terhadap Barisan Nasional berterusan sehingga ke PRU14 akan datang. Maka, bagi parti-parti pembangkang, jika Dato’ Sri Najib berundur sekarang sudah pasti ianya akan dapat mengurangkan kelebihan mereka untuk menggalahkan BN pada PRU14. Apatah lagi jika pemimpin yang dinaikkan bagi menggantikan Dato’ Sri Najib adalah seorang pemimpin yang dapat bertindak tegas terhadap ‘kesalahan’ yang telah dilakukan oleh pentadbiran Dato’ Sri Najib. Ini kerana, tindakan sedemikian akan dapat meredakan kemarahan dan kebencian rakyat terhadap Barisan Nasional dan seterusnya akan dapat mengembalikan kepercayaan rakyat kepada kerajaan Barisan Nasional.

Maka dengan itu, usul undi tidak percaya yang disuarakan bagi menurunkan Dato’ Sri Najib sebenarnya adalah satu strategi politik yang boleh dilihat daripada dua perspektif yang berbeza. Pertama, bagi Barisan Nasional khususnya UMNO, sama ada usul undi tidak percaya akan dapat menurunkan Najib atau tidak, kedua-duanya sebenarnya akan merugikan UMNO. Ini kerana usul undi tidak percaya terhadap Dato’ Sri Najib akan menambah parahkan lagi perpecahan dalam UMNO. Bukan mudah untuk mencapai satu kesepakatan ahli-ahli Parlimen UMNO yang mewakili 88 kerusi daripada 133 kerusi Parlimen yang dimenangi oleh Barisan Nasional pada PRU13 yang lepas. Realiti sekarang jelas menunjukkan masih ramai ahli-ahli Parlimen UMNO yang begitu kuat mempertahankan Dato’ Sri Najib. Ditambah pula tiada jaminan yang jelas daripada pihak pembangkang bahawa mereka akan menyokong usul undi tidak percaya terhadap Dato’ Sri Najib.

Manakala, dari perspektif pembangkang pula asasnya ialah perpecahan yang berlaku dalam Barisan Nasional serta kekalnya Dato’ Sri Najib sebagai Perdana Menteri sehingga ke PRU14 adalah satu kelebihan kepada mereka. Oleh itu, dari segi strategi politik pihak pembangkang tentunya lebih mengharapkan agar Dato’ Sri Najib akan terus kekal sebagai Perdana Menteri Malaysia sehingga PRU14. Ini kerana, tanpa perlu menyokong undi tidak percaya tetapi hanya membiarkan orang-orang penting dalam UMNO terus menerus mendesak agar Dato’ Sri Najib berundur sudah cukup untuk menyebabkan UMNO semakin berpecah.

Sebenarnya bagi pihak UMNO cara yang paling ideal untuk menyelesaikan masalah mereka ialah dengan cara Dato’ Sri Najib meletakkan jawatan secara ‘paksa-rela’ tanpa perlu melakukan undi tidak percaya di parlimen. Cara ini bukan sahaja dapat menggelakkan perpecahan menjadi semakin bertambah parah dalam UMNO tetapi juga akan memudahkan penganti Dato’ Sri Najib merangka strategi bagi mengembalikan semula keyakinan rakyat kepada Barisan Nasional. Inilah sebenarnya yang sedang dilakukan oleh Tun Mahathir dan pemimpin-pemimpin UMNO sependapat dengan beliau.   Cadangan undi tidak percaya yang turut disuarakan oleh Tun Mahathir hanyalah merupakan antara cara yang dilakukan oleh beliau untuk terus memberikan tekanan kepada Dato’ Sri Najib agar meletakkan jawatan secara ‘paksa-rela’.

Anda Mungkin Juga Meminati :

1. Kabinet Baru Dato' Sri Najib
2. Gerakan Harapan Baru (GHB)
3. Perubahan Hakiki Perlu Dilakukan Jika Inginkan Kehidupan Yang Lebih Baik