Sambungan 1 - Rundingan Geneva 2 Adalah Strategi Amerika Dan Rusia Untuk Merampas Revolusi Umat Islam Syria

Sambungan….. ( Pada 25/11/2013, Setiausaha Agung PBB, Ban Ki-moon mengumumkan Rundingan Geneva II akan diadakan pada 22/01/2014) Halangan utama yang menjadi punca kepada kegagalan siri konspirasi yang dilakukan oleh Amerika untuk merampas revolusi umat Islam Syria ialah Syrian National Coalition tidak berjaya ditampilkan sebagai pihak yang mewakili umat Islam Syria yang bangkit menentang Rejim Bassar Assad. Sehingga kini, walaupun pelbagai konspirasi dan sandiwara yang telah dilakukan oleh Syrian National Coalition dengan bantuan Amerika untuk menampilkan atau menonjolkan diri sebagai pihak yang mewakili kebangkitan umat Islam Syria, namun ianya tidak berhasil kerana umat Islam Syria dan kumpulan-kumpulan jihad yang menentang Rejim Bassar Assad menyedari bahawa Syrian National Coalition adalah puppet Amerika yang ditubuhkan semata-mata untuk merealisasikan agenda Amerika di bumi Syria.

Oleh itu sudah pasti, apa yang Amerika dan sekutu-sekutunya akan cuba  untuk lakukan ialah pertama mengusahakan agar Syrian National Coalition atau apa jua nama yang diberikan selepas ini dapat ditampilkan sebagai pihak yang mewakili kebangkitan umat Islam Syria.  Apa yang paling penting Coalition tersebut mestilah mendapat kepercayaan daripada umat Islam Syria dan kumpulan-kumpulan jihad. Dengan kata lain, Coalition yang dibentuk dengan bantuan Amerika tidak akan memberi apa-apa makna kepada strategi Amerika,  jika Coalition tersebut tidak mendapat pengiktirafan daripada umat Islam dan kumpulan-kumpulan jihad. Ini kerana, kerajaan sementara yang ingin dibentuk oleh Amerika perlu mempunyai kuasa eksekutif yang penuh termasuklah mempunyai kuasa penuh terhadap ketenteraan dan keselamatan dalam negara.

Kedua, memberi sokongan kepada kumpulan-kumpulan jihad tertentu atau menyusup masuk ke dalam kumpulan-kumpulan jihad untuk menimbulkan perpecahan atau persengketaan dikalangan kumpulan-kumpulan jihad. Dengan itu, ianya akan memudahkan Coalition yang dibentuk oleh Amerika dapat berperanan dengan lebih berkesan untuk mengawal dan seterusnya membimbing kumpulan-kumpulan jihad tersebut.

Jika, kedua-dua strategi tersebut berjaya dilakukan oleh Amerika melalui agen-agen nya, maka kesudahan kebangkitan umat Islam Syria yang telah mengorbankan ratusan ribu umat Islam  akan berakhir seperti kebangkitan Umat Islam di Tunisia, Libya dan Mesir. Di mana, segala pengorbanan yang telah mereka lakukan selama hampir 3 tahun akhirnya dimanfaatkan oleh Amerika dan sekutu-sekutunya untuk meneruskan hegemony mereka di bumi Syria seperti yang telah mereka lakukan di Tunisia, Libya dan Mesir.

Maka disinilah pentingnya segala tindak-tanduk politik Amerika diperhatikan dengan penuh teliti agar segala perancangan dan konspirasi yang sedang atau akan mereka lakukan dapat diketahui dan seterusnya dibongkarkan. Harus diingat bahawa, Amerika akan sentiasa memperhalusi segala strategi mereka dan sentiasa mencari jalan agar percaturan yang mereka rancang di Syria akan berhasil. Segala topeng dan sandiwara akan Amerika gunakan demi tercapainya tujuan tersebut.  Oleh itu, umat Islam dan kumpulan-kumpulan jihad di Syria harus sentiasa diingatkan dengan segala bentuk strategi dan perancangan yang sedang atau akan dilakukan oleh Amerika dan sekutu-sekutunya…… bersambung

Rundingan Geneva 2 Adalah Strategi Amerika Dan Rusia Untuk Merampas Revolusi Umat Islam Syria

Kuasa-kuasa barat terutamanya Amerika dan Rusia sentiasa berusaha untuk merampas revolusi umat Islam Syria demi meneruskan hegemoni mereka ke atas bumi Syria. Kali ini, strategi yang mereka gunakan ialah dengan mengusahakan agar diadakan rundingan antara Rejim Bassar Assad dengan Syrian National Coalition. Rundingan yang sedang mereka usahakan bini dinamakan dengan Geneva 2 atau G -2 dan dijangkakan akan diadakan pada hujung bulan november ini. Matlamat utama yang ingin dicapai dalam rundingan tersebut ialah menamatkan peperangan dengan cara mengadakan rundingan untuk membentuk kerajaan sementara sebelum kerajaan baru dibentuk.

Usaha untuk diadakan rundingan Geneva 2 tersebut yang merupakan inisiatif daripada Amerika dan Rusia sebenarnya telah  dicadangkan untuk diadakan pada bulan Mei yang lalu tetapi kerap kali ditunda atas sebab tidak mendapat kesepakatan terhadap syarat-syarat yang diberikan antara wakil Bassar dengan wakil Syrian National Coalition yang diketuai oleh  Syrian National Council. Wakil Rejim Bassar menegaskan bahawa mereka tidak akan menyertai rundingan sekiranya terdapat syarat yang meminta Bashar al-Assad meletak jawatan sebagai Presiden Syria. Manakala,wakil pembangkang pula juga berkeras untuk tidak menyertai rundingan sekiranya Bassar Assad akan kekal sebagai Presiden Syria. Cadangan penyertaan Iran dalam rundingan tersebut juga menimbulkan banyak polemik samaada rundingan G-2 akan berjaya direalisasikan atau tidak

Rundingan Geneva 1 telah digerakkan oleh bekas Setiausaha Agung PBB iaitu Kofi Annan,  manakala usaha kearah mengadakan Rundingan G-2 pula pada kali ini gerakkan oleh Lakhdar Brahimi.  Tugas utama Lakhdar Brahimi yang merupakan duta Duta Liga Arab adalah sebagai orang tengah untuk membawa kedua-dua pihak iaitu Rejim Bassar Assad dan pembangkang yang diketuai oleh Syrian National Council ke Rundingan G-2.  Baru-baru ini Lakhdar Brahimi memberi bayangan kemungkinan G-2 akan ditunda lagi, namun beliau memberi harapan bahawa G-2 akan tetap dapat direalisasikan sebelum hujung tahun ini. Persoalannya, kenapa rundingan G-2 sering ditunda? Pembaca akan memahaminya setelah membaca keseluruhan artikel ini.

G-2 sebenarnya adalah konspirasi dan sandiwara terbaru yang dibuat oleh kuasa utama dunia pada saat ini iaitu Amerika dan Rusia untuk merampas revolusi umat Islam Syria. Sebelum, usaha untuk diadakan rundingan G-2, Amerika dan Rusia telah beberapa kali melakukan konspirasi untuk merampas revolusi umat Islam Syria, namun tidak berjaya. Antaranya, ialah melalui usaha damai yang di ketuai oleh Kofi Annan yang kini dikenali sebagai Geneva 1. Pada ketika itu Kofi Annan telah melancarkan Six-point peace plan for Syria sebagai transisi kearah pembentukan kerajaan baru dibentuk. Usaha licik tersebut telah gagal dan Kofi Annan meletakkan Jawatan pada August 2012 yang kemudiannya digantikan dengan seorang lagi agent Amerika iaitu Lakhdar Brahimi.

Untuk memahami konspirasi ini, perkara penting yang mesti difahami ialah siapa sebenarnya yang menjadi penentang kepada Rejim Bassar Assad? Adakah Syrian National Coalition yang diketuai oleh Syrian National Council merupakan pihak yang berperang mempertahankan rakyat Syria daripada kekejaman Rejim Bassar Assad? Adakah Syrian National Coalition merupakan wakil yang membawa aspirasi umat Islam Syria?

Jawapan soalan pertama, penentang sebenar yang beperang dengan Rejim Bassar Assad ialah pada saat ini dikenali sebagai Islamic coalition  yang terdiri daripada 13 kumpulan Jihad antaranya ialah Jubhat an-Nusrah, Ahrar ash-Sham, dan Liwaa at-Tawheed bukannya Syrian National Coalition. Namun, tidak dapat dinafikan bahawa terdapat juga kumpulan-kumpulan penentang yang mendapat bantuan ketenteraan daripada Amerika. Perkara tersebut bukanlah sesuatu yang aneh kerana dalam percaturan perlu ada beberapa strategi yang digerakkan secara bersama demi mencapai agenda yang diinginkan, Amerika sangat mahir dalam hal ini. 

Kedua, Syrian National Coalition sebenarnya adalah pakatan yang diwujudkan atas sokongan Amerika untuk diangkat dan ditunjukkan sebagai mewakili penentangan rakyat Syria terhadap Rejim Bassar Assad. Amerika juga sebenarnya ingin menjadikan Syrian National Coalition sebagai Kerajaan Sementara selepas kejatuhan Rejim Bassar Assad. Syrian National Coalition yang ditubuhkan pada November 2012 di Doha Qatar pada mulanya melantik seorang bekas Imam iaitu Moaz Al-Khatib sebagai Presiden Syrian National Coalition, kemudian pada April 2013 Moaz Al-Khatib digantikan dengan George Sabra yang merupakan penganut Kristian Ortodox. George Sabra mengetuai Syrian National Coalition hanya selama 3 bulan, selepas itu Syrian National Coalition diketuai oleh Ahmed Jarba sehingga kini. Pertukaran demi pertukaran Presiden Syrian National Coalition ini sebenarnya berlaku kerana kegagalan Syrian National Coalition mendapat sokongan dan kepercayaan daripada rakyat Syria dan kumpulan-kumpulan jihad, dengan kata lain Syrian National Coalition hanyalah puppet yang diwujudkan dalam strategi Amerika dan sekutu-sekutunya untuk merampas revolusi rakyat Syria. 

Ketiga, Syrian National Coalition  yang ketika ini diketuai oleh Ahmed Jarba bukannya mewakili aspirasi rakyat Syria, tetapi mereka hanyalah puppet yang diwujudkan semata-mata untuk merampas revolusi rakyat Syria. Umat Islam Syria hakikatnya tidak mengiktiraf Syrian National Coalition dan memandang Syrian National Coalition  sebagai orang luar yang membawa agenda Amerika di Syria.

Atas sebab-sebab tersebut ramai pihak yang skeptical dengan keberhasilan untuk mengadakan rundingan G-2. Jika G-2 berjaya diadakan sekalipun, ianya tidak akan memberi apa-apa makna selagi tidak mendapat sokongan dan kepercayaan daripada rakyat Syria dan kumpulan-kumpulan jihad yang menentang rejim Bassad Assad. Namun, perlu diinsafi bahawa Amerika dan sekutu-sekutunya tidak akan berhenti berusaha dan mencari jalan untuk merampas revolusi umat Islam Syria…… bersambung

Ancaman COMANGO Terhadap Islam Di Sebalik Perjuangan Hak Asasi Manusia

Penilaian Penggalan Sejagat (Universal Periodic Review, UPR) di Majlis Hak Asasi Manusia (HRC) Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (PBB) merupakan proses semakan berkala terhadap rekod Hak Asasi Manusia negara-negara anggota PBB. Semakan pertama terhadap laporan hak asasi di Malaysia telah dilakukan pada tahun 2009. Manakala, semakan pusingan kedua pula telah dilakukan pada 24 Oktober 2013 yang lalu. Pihak yang bertanggungjawab menyediakan laporan rekod hak asasi di Malaysia untuk dibentangkan di Majlis Hak Asasi Manusia PBB ialah Gabungan NGO-NGO Malaysia dalam Proses UPR atau lebih dikenali dengan COMANGO (Coalition of Malaysian NGOs in the UPR Process).

Tuntutan COMANGO terhadap pengiktirafan hak-hak lesbian, gay, biseksual dan transgender (LGBT) dan tuntutan agar murtad diiktiraf sebagai kebebasan beragama adalah bukti terkini bahawa umat Islam dan agama Islam di Malaysia semakin terancam. COMANGO menuntut agar dihapuskan peruntukan-peruntukan sedia ada yang melarang perlakuan LGBT supaya golongan tersebut diberikan hak dan kebebasan sama rata. Manakala, tuntutan agar murtad diitiraf di negara kita dilakukan dengan menuntut agar Malaysia  menandatangani International Covenant on Civil & Political Rights (ICCPR). Di mana, dalam Artikel 18 ICCPR mengandungi klausa the rights of religious freedom (hak kebebasan beragama) yang memberikan seseorang kebebasan untuk memilih agama atau kepercayaan termasuk hak seseorang untuk menukar agama yang dianuti. Tuntutan-tuntutan tersebut sebenarnya adalah manifestasi yang sangat jelas bahawa idea liberalisme dan pluralisme yang berselindung atas nama Hak Asasi Manusia, demokrasi dan kebebasan semakin berkembang di negara kita.

COMANGO yang merupakan gabungan daripada  kira-kira 54 NGO-NGO Hak Asasi yang terdapat di Malaysia termasuklah Sisters In Islam, SUARAM dan  Majlis Peguam berperanan merangka kandungan laporan mengenai hak asasi manusia untuk dikemukakan kepada UPR. Proses semakan oleh UPR ini boleh dijadikan sebagai satu tekanan kepada pihak kerajaan untuk meminda undang-undang yang sedia ada terhadap golongan LGBT dan murtad. Jika tuntutan COMANGO dipenuhi, ianya memberikan impikasi terhadap pengiktirafan orentasi seksual golongan LGBT serta membenarkan perkahwinan sejenis sama ada lelaki dengan lelaki atau perempuan dengan perempuan. Seterusnya jika Malaysia bersetuju menandatangani ICCPR, bermakna gelaja murtad dan penyebaran ajaran sesat diizinkan dari segi undang-undang berlaku secara berleluasa.

Pada proses UPR pusingan kedua bagi negara Malaysia, Pertubuhan-pertubuhan Islam dalam Proses UPR atau dikenali sebagai MuslimUPRo telah hadir sebagai pemerhati bagi pertubuhan masyarakat sivil (NGO) untuk meneliti setiap saranan atau tuntutan di dalam laporan COMANGO. Disamping itu MuslimUPRo juga melakukan penelitian terhadap respons dan persoalan-persoalan yang dikemukakan negara-negara anggota berkaitan rekod HAM Malaysia berdasarkan laporan yang dibentangkan oleh COMANGO. Hasilnya, banyak pendedahan yang telah dilakukan oleh MuslimUPRo terhadap usaha-usaha terancang yang dilakukan oleh COMANGO. Segala pendedahan yang telah dilakukan oleh MuslimUPro mengenai situasi terkini ancaman liberalisme dan pluralisme yang berlaku secara halus dan sistematik terhadap umat Islam di Malaysia haruslah diberikan kredit dan pujian. Pendedahan yang telah dilakukan oleh MuslimUPRo seharusnya membuka mata umat Islam di Malaysia khususnya Parti Politik Islam, NGO-NGO Islam dan pemimpin-pemimpan umat Islam tentang usaha berterusan yang sedang dilakukan oleh pihak-pihak tertentu untuk menjauhkan ajaran Islam daripada kehidupan umat Islam di Malaysia.

Walaupun pendedahan ini dapat memberikan tekanan terhadap usaha dan matlamat COMANGO, namun harus disedari bahawa mereka sesekali tidak akan berhenti begitu sahaja. Apa yang pasti mereka sentiasa bersikap proaktif untuk mencari jalan bagi merelisasikan matlamat mereka dengan cara yang lebih sistematik dan halus serta menggunakan segala ruang undang-undang yang ada di dalam negara atau undang-undang di peringkat antarabangsa untuk menentang pihak-pihak terutamanya umat Islam yang cuba untuk menghalang matlamat mereka. Pada masa yang sama, harus disedari bahawa usaha memberikan tekanan kepada tuntutan COMANGO tidak dapat menghalang gelaja LGBT dan murtad terus berkembang di Malaysia. Misalnya pada tahun 2009 Expert Group Opinion on Estimation of Most at Risk Populations (MARPs) menganggarkan terdapat seramai 173,000 gay, 50,000 pekerja seks perempuan, 5,000 pekerja seks lelaki dan 5,000 transeksual di Malaysia. Berdasarkan anggaran yang dibuat oleh sebuah NGO yang dikenali sebagai Pink Triangle Foundation terdapat 10,000 Mak Nyah di Malaysia di mana 50.7% adalah Melayu, 27.5% Cina, 7.8% India dan 14% adalah daripada lain-lain kumpulan etnik minoriti.

Angka-angka seperti ini sudah pasti sungguh menakutkan bagi umat Islam. Jika tiada tindakan yang efektif dan konkrit daripada umat Islam tentu angka-angka tersebut akan terus meningkat dan tidak mustahil usaha yang diperjuangkan oleh COMANGO akhirnya akan terealisasi.

Oleh itu, beberapa langkah proaktif harus dilakukan oleh seluruh NGO-NGO dan Parti Politik yang ada di Malaysia khususnya yang bergabung di dalam MuslimUPRo. Antaranya:

Pertama, membentuk kesedaran secara intektual bukannya secara emosional kepada keseluruhan umat Islam mengenai isu ini. Ini boleh dilakukan dengan beberapa cara terutamanya melalui siri ceramah atau dialog dengan cara yang lebih menyeluruh dengan penglibatan lebih ramai wakil-wakil daripada NGO-NGO Islam serta wakil-wakil daripada pemimpin-pemimpin politik Islam.  Maka, untuk itu disarankan agar MuslimUPRo bertindak proaktif sebagai penganjur untuk mengerakkan usaha tersebut

.

Kedua, melakukan kajian secara menyeluruh dan terperinci terhadap gelaja LGBT dan murtad yang sedang berlaku di Malaysia. Kajian haruslah merangkumi:

1. Statistik LGBT dan murtad di Malaysia
2. Punca kepada gejala LGBT dan Murtad
3. Keberkesanan Undang-undang yang sedia ada untuk mencegah berlakunya LGBT dan Murtad.

Kajian tersebut boleh dilakukan secara berasingan atau bersama-sama antara NGO-NGO Islam. Oleh itu, penyertaan daripada NGO-NGO Islam haruslah digalakkan dan dialu-alukan. Kemudian hasil kajian tersebut perlu dibentangkan dalam satu majlis yang dihadiri oleh NGO-NGO Islam yang terlibat.

Ketiga, menyedari hakikat bahawa Deklarasi Sejagat Hak Asasi Manusia 1948 (UDHR) adalah senjata halus yang digunakan oleh musuh-musuh Islam untuk memerangi umat Islam. Antara Intelektual yang terlibat membuat draf UDHR ialah seorang Kristian Katolik Lebanon yang bernama Charles Habib Malik. Beliau juga merupakan intelektual penting disebalik penubuhan Miltia Kristian Phalangist yang telah melakukan pembunuhan kejam secara beramai-ramai umat Islam Palestin di Sabra dan Chatila pada tahun 1982. Umat Islam sama sekali tidak boleh meletakkan harapan walau sedikit pun bahawa UDHR merupakan platform yang dapat digunakan untuk menjaga dan membela hak umat Islam. 

Musuh-musuh Islam di Barat sering menggunakan UDHR sebagai senjata untuk menyerang dan menghina agama Islam. Lebih menyedihkan dan membimbangkan apabila terdapat juga sebilangan umat Islam termasuklah di Malaysia menggunakan definasi Hak Asasi Manusia Barat dan UDHR untuk menyerang dan menyelewengkan kefahaman ajaran Islam. Ternyata idea dan hujah yang mereka bawa selari dengan tuntutan yang diperjungakan oleh COMANGO. Sebenarnya, apa yang paling utama ialah umat Islam mestilah meyakini dengan sepenuh hati dan memanifestasikannya dalam perbuatan tentang peringatan Allah SWT mengenai hati budi orang-orang kafir terhadap umat Islam. Allah SWT berfirman.

"Sekali-kali tidak akan redha orang-orang Yahudi dan Nasrani sehinggalah kamu mengikut jalan-jalan hidup mereka." (TMQ : Al Baqarah: 120)

Keempat, menginsafi bahawa segala musibah serta serangan secara fizikal dan pemikiran yang dilakukan oleh musuh-musuh Islam terhadap umat Islam adalah kerana umat Islam di Malaysia dan umat Islam di seluruh dunia umumnya tidak menjadikan wahyu Allah SWT yang diturunkan melalui Al-Quran dan As Sunnah sebagai aturan hidup secara keseluruhannya. Oleh itu, NGO-NGO Islam perlu ada Misi dan Visi yang jelas untuk memperjuangkan pelaksanaan secara keseluruhan perintah dan larangan Allah yang terdapat di dalam Al-Quran dan As Sunnah seperti yang telah ditunjukkan oleh Rasulullah dan Khalifah-khalifah sesudah baginda.

Umat Islam harus memandang dengan sangat serius tentang usaha penyebaran idea liberalisme dan pluralisme yang semakin menular di negara kita. NGO-NGO atau Jemaah-jemaah Islam harus berperanan seperti yang diperintahkan oleh Allah SWT sebagai penjaga urusan umat Islam, bukannya hidup dan berjuang di dalam dunianya sendiri tanpa mengambil tahu dan berperanan aktif dalam menyelesaikan dan mengurusi masalah umat Islam seperti yang diperintah oleh Allah SWT.

Kerajaan Perpaduan : Adakah Realistik Di Malaysia?

Walaupun sehingga kini rundingan secara jelas ke arah pembentukan Kerajaan Perpaduan belum dilakukan antara pemerintah (BN) dan pembangkang (PR). Namun, berdasarkan kemelut politik dan masalah ekonomi yang sedang menimpa negara, hakikatnya tiada penyelesaian lain yang paling ideal dalam sebuah negara Demokrasi seperti Malaysia untuk keluar daripada kemelut tersebut melainkan pembentukan sebuah Kerajaan Perpaduan, di mana segala dasar dan keputusan ditentukan secara konsensus antara BN dan PR.

Terlebih dahulu perlu difahami bahawa pembentukan Kerajaan Perpaduan bukanlah struktur politik yang kekal, tetapi bersifat sementara untuk menghadapi sesuatu krisis yang meruncing seperti krisis politik dan ekonomi yang sedang menimpa negara pada ketika ini. 

Jika BN atau PR menolak pembentukan Kerajaan Perpaduan kerana ingin membentuk kerajaan  pada Pilihanraya Umum yang akan datang, sebenarnya mereka masing-masing harus menerima hakikat dan memahami bahawa landskap politik negara sudah berubah. Landskap politik semasa menunjukkan sudah sangat sukar lagi untuk satu pihak dapat mengalahkan satu pihak lagi dengan kemenangan besar atau sekurang-kurangnya memperoleh kemenangan ⅔  dalam Pilihanraya Umum bagi membentuk sebuah kerajaan yang kuat. 

Jika akhirnya kedua-dua pihak bersetuju untuk membentuk Kerajaan Perpaduan, adakah ianya sesuatu yang realistik di Malaysia? Sebelum itu, mari kita cuba teliti terlebih dahulu apakah antara halangan-halangan yang dihadapi kearah merealisasikan Kerajaan Perpaduan di Malaysia. 

Pertama, perlunya penyertaan daripada semua komponen parti BN dan PR. Ini merupakan halangan utama yang perlu diselesaikan terlebih dahulu. 

Umum mengetahui kekuatan BN dan PR bukannya hanya terletak pada satu-satu parti tertentu sahaja tetapi kekuatan lahir daripada perikatan atau pakatan yang dibentuk.  Maka, jika sebuah Kerajaan Perpaduan ingin dibentuk ianya mesti merangkumi kesemua komponen parti, tidak boleh hanya melibatkan UMNO-PAS atau UMNO-PKR atau UMNO-PAS-PKR sahaja. Ini kerana ianya sudah pasti akan memecahkan perikatan/pakatan yang telah sedia dibentuk. Selain itu, pembentukan Kerajaan Perpaduan yang hanya melibatkan parti-parti politik Malayu sahaja sudah pasti akan menyebabkan kaum-kaum lain terutamanya kaum Cina, India dan kaum-kaum lain yang terdapat di Sabah dan Sarawak akan merasa terancam dan perlu melakukan sesuatu demi mempertahankan kepentingan kaum mereka. Akhirnya, timbul pula masalah lain. 

Mengharapkan penyertaan kesemua parti untuk menyertai pembentukan Kerajaan Perpaduan juga sebenarnya bukan mudah. Ini kerana, sikap kecurigaan yang sangat menebal antara kaum serta konflik keagamaan yang semakin menjadi-jadi menyukarkan usaha tersebut, ditambah lagi dengan pengalaman-pengalaman pahit antara parti seperti UMNO dan PAS, dendam PKR dengan UMNO, pertelingkahan MCA dengan DAP dan lain-lain lagi.

Kedua, mengetepikan kepentingan politik  dan mengutamakan kepentingan nasional.

Secara keseluruhannya parti-parti politik yang ada di Malaysia adalah parti yang berasaskan kaum dan berkait rapat dengan anutan agama. Perjuangan terhadap kepentingan kaum dan anutan agama merupakan sesuatu yang sangat penting bagi kebanyakkan parti politik yang ada di Malaysia. Walaupun terdapat sesetengah parti cuba untuk lari daripada identiti parti perkauman, namun sangat sukar untuk lari dari hakikat tersebut. Oleh yang demikian, untuk memenuhi tuntutan mengetepikan kepentingan politik bermakna harus mengetepikan teras utama perjuangan parti iaitu kepentingan kaum. Pada masa yang sama, ianya sudah pasti tidak dapat lari daripada kepentingan yang berkaitan dengan agama. Berdasarkan beberapa isu yang perna ditimbulkan sebelum ini, seperti isu sekolah wawasan, isu keistimewaan bumiputera dan terbaru isu kalimah Allah, jelas menunjukkan tidak mungkin mereka sanggup untuk mengetepikan kepentingan masing-masing.

Ketiga, persetujuan pembahagian Jawatan Menteri. 

Oleh kerana secara keseluruhannya parti politik yang ada di Malaysia adalah berasaskan kaum dan bilangannya sangat banyak, maka ianya menjadikan politik di Malaysia menjadi lebih kompleks berbanding dengan negara-negara lain. Ini kerana pertembungan bukannya antara satu parti dengan parti yang lain, tetapi melibatkan pertembungan sekumpulan parti dengan sekumpulan parti yang lain. Barisan Nasional misalnya terdiri daripada 13 buah komponen parti yang mempunyai kepentingan parti masing-masing. Maka, apabila Barisan Nasional menang dalam pilihan raya umum yang lepas, perkara penting yang perlu diselesaikan ialah pembahagian Jawatan Menteri dalam Kabinet. Jika Kerajaan Perpaduan dibentuk dengan penyertaan 3 buah parti politik yang besar daripada Pakatan Rakyat, pembahagian Jawatan Menteri dalam kabinet sudah pasti menjadi lebih sangat rumit untuk diselesaikan. Masing-masing sudah pasti menuntut Portfolio yang penting dan dapat memberikan manfaat kepada parti dalam jangka masa yang panjang. 

Keempat, perbezaan ideologi. 

Perbezaan ideologi antara parti politik yang ada di Malaysia juga menjadi cabaran yang sangat besar ke arah pembentukan Kerajaan Perpaduan. Perbezaan ideologi ini menyebabkan pandangan terhadap sesuatu perkara dilihat dari kaca mata yang berbeza. 

Untuk mengatasi halang-halangan yang telah disebutkan diatas, ianya memerlukan tahap kompromi dan sifat mengalah yang begitu tinggi. Sekali pandang macam boleh dilepasi, namun apabila diukur berdasarkan realiti semasa ianya merupakan halangan-halangan yang tidak  mungkin untuk dapat diatasi.

Anda Mungkin Juga Meminati:

1. Ancaman COMANGO Terhadap Islam Di Sebalik Perjuangan Hak Asasi Manusia 

2.  Syrian Uprising : Pentingnya Political Concepts  

3. Politik Malaysia : Kenapa Begitu Dan Begini ?

Isu Kerajaan Perpaduan

Isu kerajaan perpaduan atau 'Kerajaan Tanpa Pembangkang' kembali diperkatakan apabila portal berita Asia Sentinel melaporkan Anwar mendakwa Najib menerusi bekas Naib Presiden Indonesia, Jusuf Kalla telah menawarkan kerjasama untuk membentuk Kerajaan Perpaduan antara UMNO dan PKR. 

Isu Kerajaan Perpaduan mula hangat diperkatakan pada Tahun 2009 apabila Presiden Pas Dato Seri Haji Hadi menawarkan kerajaan perpaduan kepada Dato Seri Abdullah Badawi selepas gagalnya usaha undi tidak percaya terhadap Datuk Seri  Abdullah Badawi di Parlimen. Cadangan tersebut telah mendapat maklumbalas yang begitu meluas daripada pelbagai pihak terutamanya daripada ahli UMNO dan juga ahli PAS. Oleh sebab Kerajaan Perpaduan merupakan satu konsep yang sangat baru dalam politik Malaysia, maka pelbagai macam penafsiran yang telah dibuat sama ada pihak yang menyokong dan juga pihak yang menentang cadangan tersebut.  Bahkan berdasarkan maklumbalas yang diberikan, jelas menunjukkan bahawa sesetengah pihak tidak dapat membezakan antara Kerajaan Perpaduan dengan Kerajaan Campuran. Apa yang pasti cadangan pembentukan Kerajaan Perpaduan sangat kabur dan sangat sukar untuk difahami dari segi bagaimana ianya dapat dilaksanakan dalam realiti politik di Malaysia. 

Tidak dapat dinafikan bahawa cadangan Kerajaan Perpaduan timbul kerana  negara telah mengalami kemelut politik yang sangat hebat selepas tamatnya PRU Ke -12 dan pada masa yang sama negara menghadapi persekitaran ekonomi global yang sedang merudum. Kejayaan Barisan Nasional membentuk kerajaan dengan hanya majoriti mudah dalam PRU 12 telah meletakkan kerajaan Barisan Nasional sebagai sebuah kerajaan yang lemah. Banyak keputusan-keputusan penting tidak dapat dilakukan kerana ianya memerlukan sokongan ⅔ undi daripada ahli-ahli parlimen. Walaupun terdapat penyelesaian bernas yang dikemukakan daripada kedua-dua pihak untuk menyelesaikan setiap masalah yang sedang dihadapi oleh negara, namun budaya politiking yang bersifat destruktif daripada kedua-dua pihak telah menyebabkan penyelesaian bernas yang dikemukakan tidak dapat diteliti dan dibahas dengan sebaiknya demi menghasilkan penyelesaian yang lebih konkrit.

Budaya politiking yang bersifat destruktif ini jelas menunjukkan bahawa senario politik semasa sebenarnya berada pada tahap yang membimbangkan. Perdebatan terhadap sesuatu isu yang sedang melanda negara antara pihak pemerintah - pembangkang sangat mengecewakan dan tidak menunjukkan persaingan perdebatan yang sihat tetapi lebih banyak menjurus kepada  budaya ‘menghentam’ antara satu sama lain demi menunjukkan kelemahan dan keburukan sama ada di pihak  pemerintah ataupun dipihak pembangkang, kedua-duanya sama sahaja. Segala kekuatan yang dimiliki oleh kedua-dua pihak akhirnya lebih banyak digunakan untuk tujuan tersebut. Tidak ada kesungguhan yang ditunjukkan oleh kedua-dua pihak untuk mewujudkan sinergi bagi menghasilkan keputusan dan perancangan yang membawa kebaikan kepada negara. 

Oleh yang demikian, pelbagai macam isu yang sangat kritikal dan memerlukan jalan penyelesaian yang cepat dan efektif tidak dapat dilakukan, bahkan ianya sering berlanjutan sehingga begitu lama dan juga sering dijadikan senjata oleh kedua-dua pihak untuk saling ‘menghentam’ antara satu sama lain sehingga seolah-olah sepanjang masa rakyat hidup dalam ‘peperangan’. Dapat dilihat dan dirasai, kebanyakkan fokus utama kedua-dua belah pihak lebih banyak dicurahkan untuk ‘berperang’ antara satu sama lain yang akhirnya memberikan kesan yang tidak baik kepada kehidupan rakyat. Persekitaran ekonomi global yang merudum juga memberi kesan secara langsung kepada ekonomi Malaysia. Namun, akibat ‘peperangan’ yang tidak berkesudahan antara parti pemerintah dengan parti pembangkang, akhirnya formula atau perancangan yang paling baik tidak dapat diperoleh untuk menghadapi tekanan ekonomi global tersebut. 

Begitu juga dengan pelbagai macam permasalahan yang sedang menimpa di dalam negara. Isu jenayah, kesempitan hidup, gejala sosial dan macam-macam lagi yang semakin hari semakin membimbangkan tanpa ada penyelesaian yang konkrit. Ini disebabkan oleh kerana ‘peperangan’ diantara kedua-dua pihak masih berlanjutan, maka segala kepakaran, komitmen, tenaga dan lain-lain sebagainya lebih banyak digunakan untuk menghadapi ‘peperangan’ tersebut.

Jika ‘peperangan’ ini berterusan maka sudah pasti negara tidak akan dapat bersedia menghadapi sebarang cabaran daripada luar dan juga tidak akan dapat menyelesaikan pelbagai masalah didalam negara yang sedang menimpa.  Akhirnya, dikhuatiri negara akan dilanda masalah yang lebih besar dan sudah pasti memberikan kesan yang buruk kepada kehidupan rakyat secara keseluruhannya sama ada mereka adalah penyokong kerajaan atau penyokong pembangkang dan juga mereka-mereka yang berada diatas pagar.

Oleh itu, timbul kesedaran dikalangan kedua-dua belah pihak bahawa ‘peperangan’ ini harus dihentikan demi kepentingan negara. Kedua-dua pihak harus mengenepikan agenda parti masing-masing dan mengutamakan agenda nasional. Maka antara penyelesaian yang difikirkan paling ideal untuk menyelesaikan ‘peperangan’ tersebut ialah pembentukan Kerajaan Perpaduan.  Namun, persoalan yang paling asas yang perlu dirungkai dan diperincikan ialah bagaimana cadangan pembentukan Kerajaan Perpaduan dapat direalisasikan. (Baca : Kerajaan Perpaduan : Adakah Realistik Di Malaysia? ).

Anda Mungkin Juga Meminati:

1. Ancaman COMANGO Terhadap Islam Di Sebalik Perjuangan Hak Asasi Manusia 

2.  Syrian Uprising : Pentingnya Political Concepts  

3. Politik Malaysia : Kenapa Begitu Dan Begini ?